|
متن حاضر، مصاحبه اقای محمد جعفر مستوفی با مجله جوانه اندیشه
است که در شماره مشترک 48 و 47 منتشر شده است.
چهار سال از آخرین گفت و گوی ما با آقای مهندس مستوفی می گذرد .
آخرین باری که در سال 1384 برای مصاحبه در دفتر ایشان حاضر شده
بودیم موضوع گفت و گو راه اندازی هم زمان سه واحد آموزشی جدید
( دبیرستان واحد ملاصدرا در منطقه ی 3 ، دبیرستان واحد
آبشناسان 2 و مدرسه ی راهنمایی در منطقه 5 ) بود . مدتی است که
سعی داشتیم نظرات شان را در مورد رخ دادهای سال های اخیر جویا
شویم که با توصیه و لطف حاج آقا توفیق حق مدیر محترم موسسه
فراهم شد.
بنده در سال 1373 یعنی یک سال پس از تأسیس موسسه فرهنگی ادب و
دانش ، با ثبت نام فرزندم در پایه ی اول مدرسه راهنمایی علامه
طباطبایی ، ارتباط خود را به عنوان عضو انجمن اولیا و مربیان
با موسسه آغاز نمودم و پس از دو سال حضور موثر و کمک در رفع
موانع و مشکلات سال های اولیه ی راه اندازی مدرسه ، از سوی
هیأت موسس پنج نفره به عضویت موسسه دعوت شدم و در سال 1375
پیشنهاد دوستان را پذیرفتم و هم زمان با بنده ، از شخص دیگری
نیز دعوت شده بود که با حضور ما دو نفر ، جمع اعضای هیأت موسس
به هفت نفر رسید و امسال ( سال تحصیلی 89-88 ) چهاردهمین سال
حضور خود را در مجتمع فرهنگی – آموزشی علامه طباطبایی پشت سر
می گذارم.
علاقه به امور فرهنگی و هم چنین ایجاد اشتغال برای جوانان
مشتاق به فعالیت در عرصه ی تعلیم و تربیت ، قوی ترین انگیزه ی
من برای پذیرش این همکاری بود.
اعتقاد دارم موفقیت هر سازمانی نتیجه ی کار گروهی و تلاش جمعی
و هماهنگی عناصر تشکیل دهنده ی آن سازمان است . بنابراین
اینجانب در سال های اولیه ی حضورم در موسسه ، با همراه ساختن
دیگر اعضای هیأت موسس ، زمان بیشتری را در رفع مشکلات و تثبیت
امور مجتمع صرف نمودم و در همین راستا به منظور داشتن دفتر
مرکزی و گایگاهی ثابت ، ساختمان فعلی واحد کارگر شمالی را با
سرمایه ی شخصی خریداری کردم و پس از آن مدیریت توسعه ی فضاهای
آموزشی و راه اندازی واحدهای جدید را در نقاط مختلف شهر تهران
بر عهده گرفتم و بدین ترتیب مدیریت اقتصادی مجتمع و اجرای
پروژه های عمرانی در پیش رو را پذیرفتم . سایر اعضا که فقط
تجربه ی شغل معلمی را در کارنامه ی خود داشتند با تحولات جدیدی
در مجتمع مواجه شدند . ساده بگویم یا باید به ادامه ی وضع
موجود در آن موقع و مشکلات کم آن راضی می شدیم و یا گام بلند
توسعه را با همه ی مشکلاتش می پذیرفتیم . چهار نفر از اعضای
اولیه که بنا به دلایل دیگری تمایل به ادامه ی همکاری نداشتند
در این شرایط از ادامه ی همراهی منصرف شدند و با توافق فی
مابین در فضایی کاملاً دوستانه از موسسه خارج گردیدند و از سال
1378 اعضای هیأت موسس از هفت نفر به سه نفر کاهش یافت و مدیر
عامل محترم موسسه و دیگر عضو هیأت موسس در مسیر سخت دشوار
توسعه و افزایش واحدهای آموزشی مجتمع ، اینجانب را همراهی
نمودند که الحمدالله با توکل به خدا و تلاش صادقانه ی همه ی
همکارانم ، امروز مجتمع با 10 واحد آموزشی پسرانه از مقطع
راهنمایی تا دوره ی پیش دانشگاهی با حدود 3000 دانش آموز در
خدمت خانواده ها و فرزندان عزیز و شایسته ی آنان می باشد و
نزدیک به هزار نفر در بخش های آموزشی ، اجرایی ، خدماتی و
سرویس ایاب و ذهاب مجتمع شاغل هستند و اعلام می نمایم که
موفقیت های کم نظیر به دست آمده در عرصه های آموزشی و فرهنگی
شامل قبولی صد در صد در دانشگاه ها ، حضور در مسابقات علمی ،
هنری ، ورزشی و المپیادهای کشوری و جهانی و ... نتیجه ی
هماهنگی و زحمات همه ی این عزیزان می باشد .
به دلیل حساسیت دوران توسعه و افزایش واحدهای آموزشی ، تصمیم
گرفته شد تا مسوولیت امور اجرایی بر عهده ی اعضای هیأت موسس
باشد . بنابراین بالاترین مسوولیت اجرایی در مجتمع یعنی مدیریت
موسسه فرهنگی ادب و دانش توسط حاج آقا توفیق حق که از بدو
تأسیس موسسه این عنوان را عهده دار بودند ادامه یافت و با
تصویب هیأت موسس و حکم مدیر عامل ، مدیریت اولین واحد در مقطع
دبیرستان برای مدت سه سال به آقای ظفری دیگر عضو هیأت موسس
واگذار شد . با راه اندازی دومین دبیرستان در خیابان فاطمی
غربی و لزوم هماهنگی بین واحدها ، ایشان را با اختیارات معین
به عنوان نماینده ی هیأت موسس در مجتمع منصوب نمودیم تا برنامه
های مدون و تقویم سالانه ی آموزشی به صورت یکسان و هماهنگ در
واحدها به اجرا گذاشته شود تا این که در سال 1384 با ایجاد
ساختار جدید سازمانی ، آقای سید محمد علی جهاندیده ازسوی هیأت
موسس به مدیریت مجتمع منصوب گردیدند که ایشان از آن سال تاکنون
این مسوولیت را عهده دار هستند و لازم به ذکر است که در طول
فعالیت مجتمع گزینش تمامی نیروهای شاغل ، طبق اساسنامه ی موسسه
با مصوبه ی هیأت موسس بوده است بدین صورت که مدیران و معاونان
پس از تأیید دو/سوم اعضای هیأت موسس با حکم مدیر موسسه برای
مسوولیتی معین و با شرح وظایف منصوب می شوند و نیروهای میانی و
آموزشی و سایر کارکنان نیز با پیشنهاد مدیر واحد مربوطه ،
تأیید مدیر مجتمع و در نهایت تصویب هیأت موسس در این مجتمع
شاغل می شوند.
از تابستان سال 1384 که تعداد واحدهای آموزشی از پنج واحد به 9
واحد افزایش یافت ضرورت حضور تمام وقت مدیر مجتمع که نمایندگی
هیأت موسس را در اجرای امور بر عهده دارد بیش تر احساس گردید .
بنابراین جناب آقای سید محمد علی جهاندیده که از سال 1381 با
مجتمع همکاری داشتند و صداقت ، شایستگی و لیاقت ایشان برای ما
محرز گردیده بود، به مدیریت مجتمع منصوب شدند که خوشبختانه
ایشان با تدبیر ، درایت و اعتقاد کامل به اهداف عالی مجتمع به
خوبی از عهده ی این مسوولیت مهم برآمده اند و موفقیت های
فراوان مجتمع در سه سال گذشته ، نشان از تلاش صادقانه ی مدیر
مجتمع در اجرای مدیر مجتمع در اجرای سیاست های مصوب موسسه دارد
. ضمناً یاد آوری می نمایم که تا سال 1384 مجتمع دارای 5 واحد
آموزشی و حدود 1400 دانش آموز بود ولی امروزه مجتمع دارای 9
واحد آموزشی و حدود 3000 دانش آموز می باشد که بالطبع اهمیت
جایگاه مدیریت مجتمع نسبت به دوره ی قبل به دو برابر افزایش
یافته است و همجچنین معاونت آموزشی مجتمع و دیگر همکاران ما در
ستاد مجتمع مسوولیت بیش تری را عهده دار شده اند و در آخر به
نکته ای مهم نیز اشاره کنم که در تمام دوران فعالیت مجتمع ،
عنوان بالاترین مرجع تصمیم گیری و مدیریت کلان امور اجرایی را
هیأت موسس عهده دار بوده که این امر موجب وحدت رویه ثبات مجتمع
در طول فعالیت آن شده است .
منظور از این که کار محور یعنی همه ی فعالیت ها سازمان یافته
است و امور بر محور برنامه ی کاری از پیش تعیین شده انجام می
شود نه بر پایه ی تصمیمات فردی ، اصولا فرد محوری فقط در
کارهای کوچک و محدود پذیرفته شده است . به طور مثال در یک
کارگاه کوچک که متشکل از چند نفر کارگر ساده و فنی است ، مدیر
کارگاه ، برنامه های روزانه را تعیین و مدیریت می کند ولی در
فعالیت های بزرگ که شکل سازمانی به خود می گیرد ، نظام و
ساختار تعیین شده ، امور را اداره می کند و به طور طبیعی در
سازمانی به مانند مجتمع علامه طباطبایی ، فرد در سیستم حل می
شود و این خود نقطه ی قوت هر سازمانی است و اگر قرار باشد که
در سیاست گذاری ، تصمیم گیری ، برنامه ریزی، اجرا و نظارت فقط
یک نفر محور همه ی فعالیت های مجتمع باشد اولیای دانش آموزان
که از سال اول راهنمایی ، تعلیم و تربیت فرزند خود را به مدت 7
سال به مجتمع واگذار می نمایند ، می بایست بیش از آنکه نگران
فرزند خود باشند دائماً مضطرب و نگران سلامتی و حضور آن شخص
باشند تا در این دوره ی طولانی در برنامه های واحد آموزشی و
تحصیل فرزندشان مشکلی پیش نیاید که در این صورت وضعیت آن
سازمان یا مدرسه کاملاً ناپایدار است . بنابراین در هر مدرسه و
یا موسسه ای که تبلیغ شود یک فرد محور همه ی امور است ، این
نشانه ی ضعف بزرگ آن تشکیلات است و بالطبع خانواده ها اعتماد
چندانی به آن مجموعه نخواهند داشت .
خوشبختانه در مجتمع علامه طباطبایی که سال تحصیلی جدید (
89-88) هفدهمین سال فعالیت آن خواهد بود همه ی امور قانون مند
و نهادینه شده است . امروزه مجتمع دوره ی آزمون و خطا را پشت
سر گذاشته و در آن تمامی فعالیت ها تثبیت شده و وظایف نیز
تعریف گردیده و هیأت موسس بیش تر نقش نظارتی بر عملکرد مدیران
واحد های آموزشی ، مدیر و معاونت های مجتمع دارند تا اجرای
امور با اهداف و برنامه های پیش بینی شده منطبق باشد و همچنین
استمرار موفقیت های مجتمع دائما در مرکز توجه موسسان قرار دارد
که چگونگی نظارت بر این امر نیز قانون مند شده است که در غیر
این صورت پایداری سیستم و ادامه ی موفقیت های مجتمع می توانست
به طور جدی آسیب پذیر باشد.
با توجه به تجارب ارزشمند گذشته ی مجتمع و پیش بینی مطالبات
خانواده ها در آینده ، خود را برای شرایط جدید آماده نموده ایم
. خوشبختانه زیر ساخت های آماده شده شامل فضاهای مناسب و کم
نظیر آموزشی با امکانات فراوان این فرصت را فراهم نموده تا
هیأت موسس در پاسخگویی به مطالبات خانواده ها آمادگی لازم را
داشته باشد و با توجه به تدوین برنامه های جامع برای فرزندان
عزیزمان نظیر تأسیس انجمن های علمی و ادبی ، پی گیری و توجه
بیش تر به المپیاد های کشوری و حضور در مسابقات بین المللی ،
توسعه ی واحد نجوم و تهیه ی کلیه ی امکانات مورد نیاز ، توسعه
ی واحد آموزشی advance در مکانی مستقل و تأسیس واحد پژوهش و
برنامه ریزی مجتمع که روابط بین الملل را نیز شامل می شود را
نیز شامل می شود و ایجاد مرکز موسیقی و هنری مجتمع و راه
اندازی واحد آموزش مجازی و غیر حضوری که در سال های آتی بیش تر
مورد انتظار خانواده ها خواهد بود و گسترش سایت مجتمع که به
طور نمونه در سال تحصیلی جدید پذیرش دانش آموزان از طریق ثبت
نام اینترنتی انجام شد و با استقبال کم نظیر خانواده ها نیز
مواجه گردید و زمان ثبت نام از 3 روز به حدود سه ساعت کاهش
یافت و همچنین ساماندهی واحد پشتیبانی مجتمع به منظور حفظ و
نگهداری واحدهای آموزشی ، به روز کردن تجهیزات آموزشی و
امکانات رفاهی دانش آموزان ، مدیریت سالن اجتماعات و برنامه
های سمعی و بصری ، نظارت بر ساخت مجموعه ی ورزشی مجتمع شامل
استخر ، سونا ، سالن ورزش های سبک و ... همگی گویای تلاش موفق
هیأت موسس برای حفظ حرکت رو به رشد مجتمع است و امیدواریم با
پشتوانه ی عظیم تجارب گذشته و امکانات مهیا شده ، موفقیت های
درخشان مجتمع فرهنگی – آموزشی علامه طباطبایی را برای آیندگان
نیز تضمین نماییم.
منظورتان از مدیریت فعالیت های متنوع چیست ؟
در همه ی این عناوین و مسوولیت ها که ذکر نمودید و به ظاهر
متفاوت هستند یک وجه مشترکی وجود دارد که می تواند انگیزه ی
قبول هر مسوولیتی باشد و آن عشق به ایجاد اشتغال است . در واقع
همه ی این فعالیت ها شاید در صورت اختلاف داشته باشند ولی در
بطن خود وجه مشترکی دارند به نام گردش چرخه ی فعالیت و این
فعالیت ها در تعامل با یکدیگر ، نیازهای انسانی را مرتفع می
سازد ولی در مورد ادبیات که گفتید ، شاید این گونه تصور شود که
علاقه به شعر و ادبیات باید همراه باشد با گل و بلبل و پروانه
و شمع . نه این طور نیست . ادبیات و به خصوص شعر یعنی بیان
موضوعات مفهومی و روزمره ی زندگی با آهنگی دلنشین و موزون ، و
این موجبات آرامش بیش تر ما را فراهم می آورد و با تلطیف روح
انسان تأثیر مثبتی در چگونگی انجام مسوولیت ها دارد و در آخر
به نظر من اداره ی مدرسه ، مدیریت اقتصادی ، انجام پروژه های
عمرانی و ... هم چنین علاقه به شعر و ادبیات نه تنها در تضاد
با یکدیگر نیستند بلکه هر کدام یک جنبه از نیاز های روحی و
روانی انسان را بر آورده می سازد .
موفقیت ها علاوه بر این که موجب رضایت مندی ما و خانواده ها می
شود ، تضمین کننده ی ادامه ی حرکت رو به رشد مجتمع نیز هست و
اگر گامی به جلو برنداریم و به شرایط موجود بسنده کنیم ، در
واقع یک گام به عقب گداشته ایم . طبیعی است که موفقیت ها بنده
را خوشحال می کند و انگیزه ی ادامه ی تلاش را قوی تر می سازد و
من از روند کنونی مجتمع نیز راضی هستم چون در مسیر آرمان ها و
آرزوهای مان حرکت می کنیم ولی اگر این رضایت چنین تعبیر شود که
به خواسته ها و اهداف خود رسیده ایم ، باید بگویم خیر ، زیرا
رد عرصه ی تعلیم و تربیت صقفی وجود ندارد و کماکان باید به سوی
تعالی حرکت کرد.
هدف ما از این تلاش ها این است که دانش آموزان عزیزمان پس از
پایان دوره ی تحصیل در این مجتمع ، وقتی به جامعه ی بزرگ تر
وارد می شوند در همه ی زمینه ها رشد یافته تر باشند ، یعنی دین
دارتر ، با اعتماد به نفس بالاتر ، دارای روح و روان سالم تر ،
آگاه تر ، با گذشت تر ، با ظرفیت تر و انشاءالله موفق در عرصه
ی علم و دانش و قبولی در رشته های مورد نظرشان در دانشگاه .
خلاصه ی کلام این که موفقیت های علمی و قبولی در دانشگاه ها
اگر چه راه را برای موفقیت دانش آموزان در زندگی هموارتر می
کند ولی برای قبولی در تمام عرصه های زندگی و موفقیت در فراز و
نشیب های آن و گذر از ناملایمات روزگار کافی نیست از این رو
رشد همه جانبه ی دانش آموزان ، آرزوی ما است که این آرزو در
مجتمع تحقق یافتنی است و به آن نزدیک شده ایم.
اگر حافظه ام یاری دهد در آن گفت و گو اشاره
کردم که ابتدا باید تعریف شود که اهداف چه بوده و منظور از
موفقیت چیست ؟ موفقیت در توسعه ی واحد های آموزشی ، قبولی دانش
آموزان در دانشگاه ها ، انضباط مالی مجتمع ، قبولی المپیادی ها
، در مسابقات کشوری و بین المللی و ... و سپس ببینیم به چه میزان
به این اهداف نزدیک شده ایم ؟ در واقع موفقیت امری نسبی است
ولی آنچه قطعی است این که موفقیت هر سازمان نتیجه ی کارگروهی و
تلاش جمعی است به علاوه ی استفاده از فرصت های به دست آمده ،
که بعضاً تکرار شدنی نیستند و هر کس به میزان تلاش و توانایی
خود در افتخارات کسب شده سهمی دارد . ولی اگر شما به دنبال
پاسخ روشن تری هستید ، پرسش خود را واضح ارائه فرمایید تا بنده
نیز بدون حاشیه پاسخ دهم.
پرسش جالبی است . می توانید پاسخ خود را در بررسی تاریخچه ی
مجتمع به دست آورید .
شما شاید می خواهید یک قهرمان در مجتمع کشف و معرفی کنید . اگر
این گونه است عرض کنم که تلاش بی ثمری است . در مجتمع علامه
طباطبایی ساختار تصمیم گیری به گونه ای طراحی شده است که ستاد
عالی آموزش در رأس فعالیت های مجتمع از یک اندیشه و اراده ی
جمعی با دامنه ی وسیع آن شامل نظرات دبیران ، مدیران ، معاونت
های اجرایی و آموزشی ، مدیریت مجتمع و معاونت ها در سطح مجتمع
و تجربه ی موفق دیگران بهره می برد و شرایط تصمیم سازی بهینه
را فراهم می سازد . البته هیأت موسس با ایجاد بستر مناسب برای
رشد خلاقیت ها و عرضه ی اندیشه ها و در نهایت با انتخاب بهترین
تصمیم ، نقش مهمی در هدف گذاری و چگونگی رسیدن به این اهداف را
بر عهده دارد .
ترجیح می دهم که اتفاقات ناخوشایندو خاطرات تلخ را یاد آوری
نکنم تا فراموش و یا حداقل در ذهنم کم رنگ شود . بنابراین به
اتفاق خاصی اشاره نمی کنم ولی به طور کلی عرض می نمایم که
رفتارهای غیر فرهنگی و غیر اخلاقی از سوی کسانی که مدعی اخلاق
هستند ، دلم را بسیار آزرده است .
واما خاطره ی خوش ، شاید از بین خاطرات خوش بسیاری که دارم ،
بهترین آن مربوط شود به برگزاری موفق یادواره ی نواهای سبز در
تالار بزرگ کشور در اسفند ماه 86 و حضور فرزند ارشد مرحوم
علامه طباطبایی . ایشان که برای شرکت در این یادواره از قم به
تهران تشریف آورده بودند با شوقی وصف ناپذیر از این مراسم
استقبال و ما را با تشویق و تأیید خود دلگرم نمودند . جناب
آقای عبدالباقی طباطبایی در سخنان کوتاهی که برای خانواده ها
ایراد نمودند ، ضمن تأیید عملکرد موفق این مجتمع و تشکر از
هیأت موسس ، اظهار داشتند که فعالیت ها و خدمات مجتمع فرهنگی –
آموزشی علامه طباطبایی ، چشم ها را خیره کرده است و این اظهار
لطف از سوی یادگار استاد علامه طباطبایی آن هم در روزهای
پایانی سال 86 ، خستگی یک سال فعالیت سخت را از تنمان بیرون
کرد.
در پایان امیدوارم همه ی همکاران عزیزمان در بخش های آموزشی
اجرایی و ... این مجتمع را خانه ی دوم خود بدانند و ما را در
اداره ی موفق مدارس علامه طباطبایی و پاسخگویی به انتظارات به
حق خانواده های دانش آموزان یاری دهند . خدانگهدار شما .
وب سایت آقای
محمد جعفر مستوفی :
www.jafarmostofi.com
جهت آشنایی بیشتر با مجتمع، به این بخش ها
مراجعه فرمایید :
| 
آقای محمد جعفر مستوفی، عضو هیات موسس
مجتمع فرهنگی آموزشی علامه طباطبایی
